Ailesi aynasıdır kişinin

Türkiye için saptama yapıyorum...
Önceki yıllarda devlet istediği kadar istediği türden insan yetiştirmeye çalışsın, bir insanın nasıl bir insan olacağını etkilemede aslolan aileydi.
Şimdi aslolan yine aile ama internet ve türevlerinin insanın öğrenme havuzuna katkısı çok büyük. Bu nedenle gelin siz benim "yeni öğrenme kültürü" üzerine yazdığım bu yazı serisini kaçırmayın.
Bugün "yeni öğrenme kültürü"ne yönelik örneğim Ahmet Bey'le ilgili.
Ahmet Bey 41 yaşında şeker hastası. Hastalığına tanı konduktan sonra hastanede kendisine yapacağı diyetle ilgili bir video film izletildi. Daha sonra yapacakları anlatılıp, broşürler ve kitapçıklar eşliğinde evine gönderildi.
Bu arada daha sonra gelip test yaptırması ve doktoruyla görüşmesi önerildi. Ahmet Bey, bir süre sonra geldi, testini yaptırdı, doktoruyla görüştü ve evine döndü. Akşama test sonuçları e-posta yoluyla evine ulaştı.
Ancak Ahmet Bey'in bu arada yaptığı çok sayıda şey vardı. Önce internette "Şeker Günlüğü" isimli siteye üye oldu. Bu sitede üyelerin şeker hastalığıyla ilgili yazdıkları makaleleri okudu. Bu makalelerin bazıları "evde kan-şeker testi"nin nasıl yapılacağını açıklarken, bazılarıysa düşük karbonhidratlı sağlıklı beslenme üzerineydi. Söz konusu internet sitesinde canlı bir "karşılıklı konuşma" penceresi de vardı. Bu pencere sayesinde yaklaşık on-on beş şeker hastası ya da yakını ile konuşma fırsatı da edindi.
Ahmet Bey daha sonra bu konuşmalarla ilgili şöyle söyledi:
"Tanı konduğunda çok korkmuştum. Şeker hastalığının çevremi nasıl değiştireceğinden haberim yoktu. Benim hastalığıma yakalanmış ve hayatını böyle sürdürmeye çalışan insanlarla konuşmak gerçekten çok iyi geldi. Kendime "senden daha kötü durumda olan çok sayıda insan hayatını sürdürebiliyorsa sen de sürdürebilirsin" diye telkin yapmamı sağladı.
"Şeker Günlüğü" isimli internet sitesi sıradan bir site değildi. Binlerce şeker hastası bu siteye her gün giriyor ve hastalıkla ilgili başarılarını, başarısızlıklarını, her türlü deneyimlerini hatta trajedilerini paylaşıyorlardı. Site Ahmet Bey'in sadece hastalığını daha iyi anlamak için girdiği bir yerdi ama daha sonra birden kendini hastane broşüründen daha fazla şey vadeden bir "cemiyet" içinde buldu. Sorduğu her soru daha önce burada sorulmuş ve yanıtlanmıştı. Ve de şeker hastalığının tanıdan tedaviye en ince ayrıntısı burada tanımlanmıştı.
Forumlar asla doktor görüşmelerinin yerini tutmuyor, sitede olası ilaç ve tedavi önerileri ise çok katı bir şekilde yasaklanmıştı. Bu sınırı aşanlar moderatör tarafından hemen üyelikten menediliyordu. İnternet sitesi aslında Ahmet Bey'e doktoruna sorulacak doğru soruları bulmasına yardım ediyor, başkalarının deneyimlerinden öğrenip rahatlamasını sağlıyordu.
Örneğin Ahmet Bey "baskıcı akrabalarıyla" nasıl baş edeceğini bu siteden öğrenmişti. "Bir lokmadan bir şey olmaz diyenlere" artık karşı koyabiliyor, "Bir lokmadan çok şey oluyor, doktorum söyledi, şeker krizine girersem ne olacak" dediğinde kimse ona ısrar edemiyordu.
Kendinize bir sorun bakalım sizin de Ahmet Bey gibi üye olduğunuz ve sürekli öğrendiğiniz site ya da siteler var mı? Siz de aslında "yeni öğrenme kültürünün" birer parçası olmayasınız? Örneklerim devam edecek...

Çekirgelik

Neden geçmişinizi bir kere daha yaşamak için yalvarıp duruyorsunuz? Her sabah bir yenisine başlayabilirsiniz. Robert Quillen