PKK'yı hezimete uğratan gerçek

Fatih'te, bir göz odada, elektrik kontağından çıkan yangında öldüler. Ne kadar kanıksadık bu haberleri değil mi?
Daha acıları çok taze, Uludere'de hayatlarını kaybeden 34 kişiden en az 20'sinin yaşı 12 ile 18 arasında değişiyor.
Ya Ömer Çetin'i hatırladınız mı? Okul harçlığı için günlük 30 liraya bir lise inşaatında çalışırken 3. kattan düşüp ölen, Muğla Üniversitesi Çağdaş Türk Edebiyatı Bölümü 2. sınıf öğrencisi.
Adıyaman Kâhta'dan Karadeniz'e fındık toplamaya giderken, 7 Ağustos 2007'de ölen lise çağındaki 24 genç ve çocuk...
Buraya yazamayacağım yüzlerce vaka... Hepsinin kaderinin buluştuğu çizgi: Ucuz, kolay ve basit ölüm. Dağa çıktıklarında da İstanbul'a geldiklerinde de "kaçak" yolunda da Karadeniz'e fındık toplamaya giderken de...

Ulus inşa süreçleri

"Ulus", Cumhuriyet'in tercümesine ve yerleşik retoriğine göre "kederde, tasada ve kıvançta" ortak olan insanların bütünüdür ve muhtemelen de öyledir. Birçok sosyal varlık gibi ulus da inşa edilir. Her inşanın ise bir faili var. Yani inşa eden! En meşhur "faillerden" birisini Yahya Kemal nakletmiş, Camille Jullian'ın cümlesi: "Fransız milletini, bin yılda Fransa'nın toprağı yarattı." Yani, Fransız ulusunu inşa eden fail toprak.
Bir de Piskopos S. Mesrop Moschtotz var, 5. yüzyıl başlarında, Grek alfabesine Pehlevi alfabesinden harfler katmış, harflerin adlarını ve sıralarını değiştirmiş, önce bir Ermeni alfabesi inşa etmiş, ardından da bir Ermeni ulusu... Ulus inşa süreçlerinin en kıymetli örneklerinden birisi.
Hepimizin malumu olan, daha birçok ulus inşa süreçlerine tanıktır tarih. Kiliselerin inşa ettiği uluslara... Kahramanların inşa ettiği uluslara...

"Millete İbrahîmâ Hanîfâ" idraki PKK'yı hezimete uğrattı

Bunları, "Partiye Karkeren Kürdistan"ın hezimetine giriş yapmak için anlatıyorum. Sosyal, siyasi veya askeri hezimetten bahsetmiyorum. Umumi veya mevzii bir hezimet de değil kastım. Daha köklü bir hezimet bu, PKK, yaptığı her eylemi, katlettiği on binlerce genci, yüzlerce militanını kendince meşrulaştırırken kullandığı en önemli dayanağını, yani hedefini "ulus inşasını" başaramamıştır. PKK, bu hezimeti, devlet ya da hükümet politikaları, başka bir deyişle askeri, siyasi yahut içtimai müessese karşısında yaşamamıştır. PKK'ya "ulus inşa sürecinde"ki hezimetini, inşa sürecinin malzemesini teşkil edecek insanlar yaşatmıştır. "Millete İbrâhîme Hanîfâ" idraki ve o idrakin hayattaki aksi karşısında PKK hezimete uğramıştır. Hikâyesi çok daha uzun olmakla birlikte, kısa bir özeti için bakınız: "Sivil cumalar."

"Kıvancı" olmayan, "kederde ve tasada" ortak bir ulus

Dönelim, "ölüm"lere. İki asra yakın bir sürede, PKK'nın "öncül"lerinin yahut "ardıl"larının her neviden ittifakla başaramadığını, engel olamadığımız "ucuz, kolay ve basit ölümler" başarabilir. Bu ölümlerin başardığı ise devletin tasavvuruna da PKK'nın hayallerine de uygun olmayacaktır. Ama "ölüm" başarırsa millet yaralanacak, kan kaybedecek. Yani "millet" için artık "ucuz, basit ve kolay ölümler" PKK'dan çok daha önemli bir hayati tehlikedir. Başta millete, sonra Türkiye Cumhuriyeti'ne, daha sonra da Kandil'de kafasını kuma gömen terör örgütüne ve sair ilgililere duyurulur: "Ölüm", yoksul ve umutsuz çocuklardan bir ulus inşa ediyor. "Kıvancı" olmayan, "kederde ve tasada" ortak bir ulus.

Erdoğan'ın konuşmasındaki şifre bu mu?

Başbakan Erdoğan, son grup toplantısında, üniversite öğrencisi Zeki Yeşil'i, Hatice Belgin'i, Mizgin Doru'yu, Serap'ı hatırlattı, "Neden bu ölümlerle ilgili tek kelime etmediniz? 14-15 yaşında dağa gönderilen, ölmek ve öldürmek için robot haline getirilen gençler, o çocuklar, sizin için acaba gözyaşı dökülecek çocuklar değil mi? Neden bu gidişatı durdurmak yerine, gençlere dağı adres olarak gösterirsiniz? Niçin 'Tek yol silah, tek yol ölüm' çığırtkanlığından vazgeçmezsiniz" diye sordu. Kim bilir belki de Başbakan Erdoğan'ın "ölümler karşısındaki" haykırışı onun tehlikenin farkında olmasındandır.