Yeni öğrenme kültürü (3)

Diğer yazıları da okur, keser, saklarsanız geleceğe yönelik çok sayıda ipucunu da elde etmiş olursunuz:
Neriman ve Ayşe çok sıkı bilgisayar oyuncuları. İkisi de yaklaşık on yıldır "çok oyunculu bilgisayar oyunu" oynuyorlar. Bunlardan bazıları Ultima Online, Dark Age of Camelot ve de World of Warcraft.
Neriman daha sakin, daha dikkatli bir stratejistken, Ayşe daha atak ve risk alan bir oyun stiline sahip. Oyun oynarken genellikle aynı "topluluk" içinde yer alıyorlar ve de "baskın" yaparak sanal canavarlarla boğuşuyorlar. Haftada 15-20 saat oldukça karmaşık oyunların "level"larını geçmek için uğraş veriyorlar.
İşin ilginci Neriman, Ayşe'nin annesi. Neriman 38, Ayşe ise 18 yaşında. Aslına bakarsanız Neriman ve Ayşe durumunda çok sayıda aile var. Birlikte "çoklu" oyun oynayarak zaman geçiriyorlar.
Bu ailelerden bazıları oyun esnasında fazla "iletişim" kurmuyor, bazıları ise aile ilişkilerini bu yolla geliştiriyorlar. Örneğin, coğrafi olarak birbirinden ayrı düşen bazı aile üyeleri bu tür "çoklu" oyunları, birlikteliği sağlamak için kullanıyor. Üç kuşak bir araya geliyor ve her cuma üç dört saat World of Warcraft oynuyorlar.
Ondan önce birlikte olmaları sadece bayramdan bayrama ziyaretlerle ve telefon konuşmaları yoluyla olurken şimdi "çoklu" oyunlar sayesinde daha fazla "ilişki" kuruyorlar. İşin ilginci de bu oyunlar oynanırken, ailenin en genci "uzman" sıfatıyla oyunu yönlendirirken ailenin üyeleri sadece kısır oyuna yönelik konuşma yapmıyorlar.
Bilgisayar üzerinde her türlü soru soruluyor ve yanıtları alınıyor. Oyuna yönelik "takım" olunurken aile ilişkileri de pekişiyor. Daha fazla birlikte olmaya motive oluyorlar, aile bağları güçleniyor. Hem eğlenceli zaman geçiriyorlar hem de herkes birbirinin yeteneklerinin farkına varıyor.
"Yeni öğrenme kültürü" örneklerine devam edeceğim. Nesil değişiyor, her şey değişiyor, farkına varın ve bir anda kendinizi "demode" bulmayın diye.

Çekirgelik

"En cahil insandan bile bir şey öğrendim." Galileo